Dolgun Kalçalı Escort Ceren

Ceren, Sarıyer Kireçburnu’nun Boğaz’a nazır, dik ve dondurucu İshak Ağa Yolu’nun ıslak arnavutkaldırımlarında adımlarını sürükleyerek atıyordu. Kucağındaki su geçirmez rölöve sandığını Karadeniz’den Boğaz’a doğru adeta bir bıçak gibi esen sert poyrazın getirdiği soğuk kış yağmurundan korumaya çalışırken, dizlerindeki tüm dermanın tükendiğini hissediyordu. İstanbul Teknik Üniversitesi Deniz Mimarisi ve Tarihi Yapı Konservasyonu Bölümü’nden birincilikle mezun olduktan sonra, Kireçburnu ve Garipçe hattındaki 19. yüzyıl Osmanlı bahriye fenerlerinin taş kulelerinde deniz tuzu birikimi nedeniyle oluşan kireç çözünmelerini inceleyen bağımsız bir restorasyon projesinde göreve başlamıştı. Ancak projeyi fonlayan özel kültür vakfı, bütçe kısıntılarını gerekçe göstererek şantiyeyi bir gecede mühürledi ve çalışanların alacaklarını ödemeden kapılarını kapattı. Ceren, sekiz aydır fener kulesinde topladığı tuz erozyonu ve harç nem dağılım paftalarıyla ortada kaldığı gibi, sahada kiraladığı hassas kumpas ve ultrasonik duvar analiz cihazlarının ağır borcuyla baş başa bırakıldı.

Ocak ayının dondurucu soğuğunda Sarıyer İskelesi’ne doğru yürürken cebinde kalan son otobüs parasıyla ne yapacağını düşünüyordu. Tarabya’da kiraladığı küçük bodrum katı odasının sahibi, ödenmeyen iki aylık kira yüzünden o akşam kapının kilidini değiştirmişti. Kucağındaki çantada sadece çizim rapidoları, kumpasları ve el çizimi mizanpaj defteri vardı. Tarihi bahriye fenerinin kaidesindeki ıslak taş basamağa çöktü. Bütün emeğinin bir kalemde silinmesi göğsüne ağır bir taş gibi oturdu.

Gözyaşlarını rüzgâra verip çantasından teknik çizim bloknotunu çıkardı. Cılız sokak lambasının sarı ışığı altında, taş kuledeki harç kayıplarını ve nem birikim sınırlarını milimetrik kâğıda aktarmaya başladı. Kalem kâğıda her dokunduğunda içindeki kırgınlık mesleki bir tutkuya dönüşüyordu. O sırada yoldan geçen ve Boğaz Kıyı Yapıları Koruma Kurulu’nu yöneten kıdemli bir restoratör mimar, basamakta titreyerek pürüzsüz taş deformasyon paftası çizen Ceren’i fark etti. Kâğıttaki teknik hassasiyeti gören uzman, genç kadına Sarıyer ve Kireçburnu Tarihi Fener Yapıları Restorasyon Projesi’nde baş saha koordinatörü olarak çalışma imkânı sağladı. Ceren, Boğaz’ın sert poyrazı eşliğinde İstanbul’un ona pes etmeme gücünü bahşettiğini anladı.

Samatya Marmara Caddesi’nde Kayıp Rum Balıkçı Çarşısı ve Ahşap Çatı Taşıyıcı Atlası

Selin için İstanbul, Fatih Samatya’nın Marmara Caddesi boyunca sıralanan tarihi ahşap yapılardan, sahilden gelen yosun ve kızarmış balık kokusundan, Marmara Denizi’ne inen sokaklardaki tren raylarının yankısından ibaretti. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Ahşap Yapı Statiği Bölümü yüksek lisans mezunuydu; Samatya ve Yedikule hattındaki 19. yüzyıl Rum balıkçı konutlarının ahşap çatı karkaslarında deniz nemi nedeniyle oluşan lif kopmalarını inceleyen bağımsız bir kentsel miras projesinde çalışıyordu. Ancak projeyi üstlenen yüklenici firma, bütçe kısıntılarını gerekçe göstererek araştırmayı aniden iptal etti. Selin’in altı aydır konakların çatı aralarında topladığı ahşap lif ayrışması verileri kilitli kalan şantiye konteynerinde hapsedildi; üstelik dijital odun sertlik ölçerlerin kiralama faturası Selin’in üzerine yıkıldı.

Gece saat üçte, Samatya Sahili’nin kapkara Marmara sularına bakan ıslak ahşap rıhtımında tek başına oturuyordu. Sonbahar yağmuru rıhtıma damlarken üzerindeki kaban sırılsıklam olmuştu. Kocamustafapaşa’da kaldığı pansiyonun günlük ücretini ödeyemediği için eşyalarını tek bir sırt çantasına sığdırıp sahile sığınmak zorunda kalmıştı. Cebinde sadece ertesi günün marmaray parası duruyordu. Karşı yakadaki Kadıköy ışıklarının su üzerindeki yansımları süzülürken geleceğe dair tüm umutları kararmıştı.