Ağzından Çıkarmayan Escort Selen

Maltepe Yalı Mahallesi sanayi alanındaki dev imalat hangarlarına, 3000 tonluk döküm preslerinin ve ağır torna tezgahlarının gümleme sesi hakimken, E-5 bağlantı yolundan geçen kamyonların gürültüsü havaya karışıyordu. Maltepe’deki bir meslek lisesinin çıkış zili çaldığında, on altı yaşındaki Selen okul ceketini çıkarıp çabucak sırt çantasına koydu ve kalın atkısına sarındı. Arkadaşlarından ayrılıp adımlarını deniz suyu, bor yağı ve erimiş bronz tozu kokan sanayi alanına doğru çevirdi.

Selen, gemi pervaneleri ve marine şaft ustası olan babasının fırından çıkan sıcak bronz kalıbının devrilmesi sonucu iki elinde ağır yanıklar oluşması ve işitme engeli yaşaması üzerine altı ay önce ailenin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Dört nüfuslu evin kirası ve babasının her ay tekrarlanan cilt tedavisi masrafları genç kızın omuzlarındaydı. Lise eğitimini aksatmadan akşamları yük gemileri, römorkörler ve yatlar için yüksek mukavemetli bronz pervane kanatları ve şaft kilitleri üreten bu fabrikada çapak alma, mikronluk kumpas denetimi ve ambalaj işçisi olarak çalışıyordu.

Atölye; bin iki yüz derece sıcaklıktaki indüksiyon fırınlarının gürültüsü, havalı çapak neşterlerinin tiz vızıltısı ve kesme yağı dumanıyla kaplı devasa bir yerdi. Görevi; fırından çıkan bronz pervane kanatlarının kenarlarındaki mikroskobik pürüzleri elmas neşterle temizlemek, dijital mikroskopla et kalınlığı toleranslarını doğrulamak ve parçaları vakumlu paketlere istiflemekti. Sıcak fırınların karşısında durmaktan yüzü kızarır, neşter tutmaktan parmakları titrer ve metal buharı genzini yakardı.

Selen’in tek hayali Yıldız Teknik Üniversitesi Gemi İnşaatı ve Gemi Makineleri Mühendisliği Bölümü’nü kazanarak gemi sevk sistemleri ve hidrodinamik yapılar tasarlayan bir mühendis olmaktı. Ambalaj tezgahının karşısındaki beton kolona Fizik ve Matematik özet kartlarını asmıştı. Bir yandan eliyle bronz parçaları temizlerken, gözleriyle duvardaki akışkanlar mekaniği ve geometri denklemlerini takip eder, zihninden hesap yapardı.

O gece, Tuzla Tersaneleri’nde inşa edilen bir kargo gemisi için acilen sevk edilecek elli adetlik pervane kanat setinin son kontrolü ve ambalajlanması bitirilmek zorundaydı. Atölye sorumlusu erken ayrılınca tüm yük Selen’e kaldı. Gece saat yarımı gösterdiğinde ambalajlama ancak bitti. Üstü başı döküm tozu ve sanayi kokar halde binayı kilitledi. Maltepe minibüs durağına doğru yürürken esen soğuk poyraz yüzüne çarptı; ama Selen, bu koca şehrin zorluklarına rağmen kendi kaderini çelik bir iradeyle şekillendirdiğini çok iyi biliyordu.