Ağzından Çıkarmayan Escort Ela

Rüzgâr Moda sahilinden dövünerek geçerken, semt lisesinin son ders zili henüz çalmıştı. Selin, çantasını sırtına atıp arkadaş grubunun bahçedeki sohbetlerine katılmadan okudan hızla uzaklaştı. Altıyol’un kalabalığını yararak Kadıköy Balıkçılar Çarşısı’nın arka sokağında yer alan üç katlı deniz ürünleri restoranına doğru koşar adımlarla ilerledi. On altı yaşındaki Selin, kronik rahatsızlığı nedeniyle çalışamayan babası ve ilkokula giden küçük kardeşi için bu tempoya katlanmak zorundaydı.

İş yeri, restoranın en alt katındaki nemli ve basık mutfaktı. Görevi, akşam servisi öncesinde kasalarla gelen yüzlerce kilo balığı ayıklamak, tezgahları buzla kaplamak ve dev kazanlarda biriken bulaşıkları yıkamıştı. Suyla geçen saatler boyunca elleri çatlıyor, balık pulları formasına yapışıyor ve keskin deniz kokusu genzini yakıyordu. Mutfaktaki aşçı başının bağrışmaları ve bulaşık makinesinden yükselen yoğun buhar ortamı daha da zorlaştırıyordu.

Selin’in en büyük mücadelesi ise tıp fakültesi kazanma hayaliydi. Yorgunluktan dizleri titrerken, bulaşık tezgahının hemen üstündeki küçük rafa şeffaf poşete sardığı kimya ve biyoloji notlarını koyardı. Tabakları kurularken ya da balıkları temizlerken göz ucuyla ezber yapmaya çalışır, zihninden organik kimya formüllerini tekrarlardı. Arkadaşları akşamları dershanede ya da evlerinde sakin ortamda çalışırken, o gürültülü bir mutfakta tezgah ışığının altında geleceğini kazanmaya gayret ediyordu.

O akşam, restoran beklenmedik bir grup rezervasyonu aldı. Servis saatinde mutfak adeta savaş alanına döndü. Bulaşıklar dağ gibi yığılırken Selin, gece yarısına kadar buz gibi sular ve sıcak buhar arasında mekik dokudu. Mesai bittiğinde üstü başı sırılsıklam olmuştu. Çarşıdan çıkıp gece otobüsüne bindiğinde bitkindi ama cebindeki yevmiyesi ve çantasındaki tamamlanmış test föyüyle İstanbul’un soğuk gecesine gülümsedi.