Sarışın Dolgun Dudaklı Escort Nisa

Söğütlüçeşme Tren İstasyonu’na yanaşan Marmaray’ın acı düdük sesi Kadıköy’ün ara sokaklarında yankılanırken, Kadıköy Anadolu Lisesi’nin ders bitim zili çaldı. On altı yaşındaki Nisa, okul ceketini çabucak çıkarıp sırt çantasına koydu ve kalın atkısına sarındı. Sınıf arkadaşlarının Moda sahiline doğru yürüyüş planlarını kibarca geri çevirerek, adımlarını Rıhtım’a paralel uzanan tarihi iş hanlarının bulunduğu caddeye doğru hızlandırdı.

Nisa, marangoz olan babasının felç geçirmesi üzerine sekiz ay önce ailenin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Dört nüfuslu evin kirası ve babasının her ay tekrarlanan fizik tedavi ile medikal bez masrafları bu genç kızın omuzlarındaydı. Lise eğitimini aksatmadan akşamları Söğütlüçeşme’deki kalabalık bir hukuk bürosunda arşiv ve ön büro sekreteri olarak çalışıyordu.

Ofis; tavanlara kadar uzanan dava dosyalarının oluşturduğu labirentler, eski kâğıt kokusu, mürekkep ve ağır dava klasörlerinin tozuyla kaplı basık bir yerdi. Nisa’nın görevi; adliyelerden gelen icra ve mahkeme evraklarını dosya numaralarına göre sınıflandırmak, avukatların ertesi günkü duruşma listelerini hazırlamak, müvekkil telefonlarını yönlendirmek ve devasa dava dosyalarını arşiv raflarına kaldırmaktı. Ağır klasör çuvallarını merdivenlerden taşımaktan sırtı ağrır, dosya zımbalamaktan elleri nasır bağlardı.

Nisa’nın tek arzusu, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ni kazanarak adil bir adaletin savunucusu olmaktı. Sekreterlik masasının altındaki çekmeceye Anayasa maddeleri ve Türkçe paragraf çözme tekniklerini içeren formül kartlarını yerleştirmişti. Bir yandan telefonda müvekkillerin sorularını not alırken, göz ucuyla çekmeyedeki kanun maddelerini takip eder, zihninden paragraf sorularını çözmeye çalışırdı.

O gece, ertesi sabah Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülecek elli farklı davanın dosya özetlerinin çıkarılması ve fotokopilerinin taranması acilen bitirilmek zorundaydı. Bürodaki avukatlar toplantı için dışarı çıkınca tüm yük Nisa’ya kaldı. Saatlerce dev fotokopi makinesinin karşısında, tozlu dosyaların ortasında kâğıtları tek tek taradı, zımbaladı ve klasörlere sabitledi. Gece saat yarımı gösterdiğinde ambalajlama ve arşivleme ancak bitti. Üstü başı kâğıt tozu kokar halde büronun kapısını kilitledi. Kadıköy İskelesi’ne doğru yürürken Boğaz’dan esen soğuk rüzgâr yüzüne çarptı; ama Nisa, bu koca şehrin zorluklarına rağmen kendi kaderini hukuk gibi sağlam adımlarla şekillendirdiğini çok iyi biliyordu.