Marmara’dan Boğaz’a giren dondurucu kasım rüzgârı, Ortaköy Büyük Mecidiye Camii’nin muazzam taş kubbelerini ve rıhtımdaki asırlık çınarları kamçılarken, Beşiktaş’taki bir Anadolu lisesinin son ders zili gürültüyle yankılandı. On yedi yaşındaki Ayla, okul ceketinin üzerine giydiği uzun deve tüyü kaşe montunun önünü sıkıca kapatıp ağır sırt çantasını omuzlarında düzeltti. Sınıf arkadaşlarının kordondaki kafelerde oturup sıcak kumpir ve çay eşliğinde vakit geçirme davetlerini tebessümle geri çevirerek, adımlarını Ortaköy sahilinde yer alan, XIX. yüzyıldan kalma restore edilmiş iki katlı tarihi kargir binadaki uluslararası Boğaziçi su mimarisi ve tarihi çeşmeler arşiv acentesine doğru hızlandırdı.
Ayla, sekiz ay önce babasını Boğaziçi’ndeki tarihi bir çeşmenin su maksada ve mahzen restorasyonu sırasında meydana gelen göçükte kaybettikten sonra, kronik böbrek hastası annesi ve ilkokula giden küçük kız kardeşinin tüm geçim yükünü omuzlamıştı. Gültepe’nin dik ve rutubetli sokaklarından birindeki bodrum kat kiralık dairenin masraflarını ödemek, annesinin haftalık diyaliz me ilaç harcamaları ile kardeşinin okul giderlerini karşılayabilmek için hafta içi her gün ders bitiminde bu acentede akşam sekreteri ve su mimarisi tescil kayıt personeli olarak çalışıyordu.
Büro; eskitme taş ve mermer koruyucu solüsyon kokusu, antika su paftaları me yüksek hızlı geniş format tarayıcıların ritmik vızıltısıyla kaplı kurumsal, vakur ama yüksek tempolu bir mekândı. Ayla’nın görevi; Roma, Lizbon me Viyana merkezli su yapıları mirası enstitülerinden gelen Osmanlı dönemi maksem, sarnıç ve çeşme rölöve analiz raporlarını sisteme işlemek, Kültür Varlıkları Koruma Kurulu kararlarını klasörlemek, gelen uluslararası kuryeleri karşılayarak mermer yaş tayini ve harç analiz belgelerini teslimat defterine kaydetmekti. Saatlerce ekran karşısında pafta kodlarını doğrulamaktan gözleri kurur, topuklu ayakkabılar içinde ayak tabanları sızlar ve dev rulo kâğıt kutularını üst raflara taşımaktan kolları ile sırtı ağrırdı.
Ayla’nın en büyük hayali İstanbul Teknik Üniversitesi Çevre Mühendisliği Bölümü’nü kazanıp İstanbul’un tarihi su kaynaklarını ve ekolojik mirasını koruyan uzman bir mühendis olmaktı. Sekreterlik masasının altındaki çekmeceye YKS Sayısal özet kartlarını ve Kimya-Biyoloji ders föylerini gizlice yerleştirmişti. Bir yandan dahili telefon hatlarını bağlayıp kurye zimmetlerini yaparken, göz ucuyla çekmecedeki organik kimya, sıvı çözeltiler me integral sorularını zihninden çözüyordu. Arkadaşları evlerinde rahatça test çözerken, o, klavye tıkırtıları me dev paftaların ortasında geleceğini tırnaklarıyla kazıyordu.
O akşam, III. Ahmet Çeşmesi ve Tophane Meydan Çeşmesi’nin restorasyon projesi için Roma’daki Uluslararası Su Mimarisi Konseyi’ne gönderilecek yetmiş beş parçalık Acil Akreditasyon Dosyası’nın taranması, kodlanması me e-imza portalına yüklenmesi son ana kaldı. Şirketin kıdemli operasyon sekreteri acil bir mermer numunesi tespiti için Üsküdar sahasına gidince, tüm tarama, kontrol, kodlama me arşiv yükleme işi Ayla’nın omuzlarına bindi. Gece saat onu geçtiğinde elleri kâğıt kesiklerinden sızlamaktan hissizleşmiş, bacakları titriyordu. Taş binanın ağır kapısını kilitleyip Ortaköy Otobüs Durağı’na doğru yürürken cebindeki günlük yevmiyesi ve çantasındaki bitirilmiş test fasikülüyle İstanbul’un soğuk gecesinde kendi geleceğini inşa etmenin gururunu taşıyordu.
Yazıda anılan işletmeler
Ticari veya sponsorlu bağlantılar şeffaf biçimde etiketlenmiştir.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.