Anal Seven Pendik Escort Rüya

Zeytinburnu Demirciler Sitesi’nin yüksek tavanlı, soğuk beton binalarının arasından esen poyraz rüzgârı kış akşamının karanlığını sokaklara çöktürürken, bölgedeki meslek lisesinin ders bitim zili çaldı. On yedi yaşındaki Rüya, okul ceketinin fermuarını çene altına kadar çekip sırt çantasının askılarını omuzlarında sıktı. Sınıf arkadaşlarının tramvay durağına doğru gülüşerek yürümesine katılmayarak, adımlarını ağır iş makinelerinin, vinçlerin ve döküm kıvılcımlarının gürültüyle çaktığı geniş sanayi caddesine çevirdi.

Rüya, iki yıl önce babasını bir inşaat iskelesi kazasında kaybettikten sonra kronik böbrek hastası annesi ve ilkokula giden küçük kardeşiyle yaşam mücadelesi veriyordu. Evin birikmiş kirasını ödemek ve annesinin diyaliz masraflarını karşılayabilmek için hafta içi her gün ders bitiminde Demirciler Sitesi’ndeki devasa bir metal dövme, profil kesim ve sac büküm imalathanesinde çalışıyordu.

Atölye; yüksek tonajlı hidrolik preslerin vuruntu sesleri, gaz altı kaynağının mavi-beyaz ışığı, kükürtlü kesme yağı ve zımpara motorlarının tiz gürültüsüyle kaplı zorlu bir yerdi. Rüya’nın görevi; giyotin makaslarda kesilen kalın çelik sac levhaların kenarlarındaki çapakları havalı el zımparasıyla temizlemek, preslenen bina bağlantı parçalarını kimyasal leke sökücülerle silmek ve fırınlanan ağır parçaları ahşap paletlere istiflemekti. Saatlerce havalı zımparayı tutmaktan elleri ve kolları titrer, maskenin altından sızan ince demir tozu genzini yakarak gözlerini sızlatırdı.

Rüya’nın en büyük amacı ise İstanbul Teknik Üniversitesi Metalurji ve Malzeme Mühendisliği Bölümü’nü kazanıp bu malzemelerin daha dayanıklı ve hafif alaşımlarını tasarlamaktı. Zımpara tezgahının hemen arkasındaki beton kolona şeffaf bantla sabitlediği kimya ve matematik formül kartlarına bakarak çalışırdı. Bir yandan iki eliyle çelik parçayı zımparalarken, bir yandan da göz ucuyla mol hesaplamalarını, türev ve integral denklemlerini zihninden adımlıyordu. Arkadaşları evlerinde test çözerken, o, demir tozu ve kıvılcımların ortasında geleceğini tırnaklarıyla kazıyordu.

O akşam, Gebze’deki bir şantiyeye yetiştirilmesi gereken üç yüz adet çelik büküm çatı bağlantısının çapak temizliği ve ambalajlanması son ana kaldı. Atölye ustası malzemeleri teslim etmeye gidince, tüm kontrol, temizlik ve paletleme işi Rüya’nın omuzlarına bindi. Gece saat onu geçtiğinde elleri soğuk metalden hissizleşmiş, bacakları yorgunluktan titriyordu. Atölyenin ağır sac kepengini kapatıp metrobüs durağına doğru yürürken cebindeki günlük yevmiyesi ve çantasındaki bitirilmiş test fasikülüyle İstanbul’un soğuk gecesinde kendi geleceğini inşa etmenin gururunu taşıyordu.