Galata Kulesi’nin gölgesinden süzülüp Karaköy’ün tarihi bankalar ve hanlar bölgesine yayılan dondurucu kasım rüzgârı, Kemeraltı Caddesi üzerindeki demir panjurları tıkırdatırken, Tophane’deki köklü bir lisenin son ders zili gürültüyle çaldı. On yedi yaşındaki Elif, okul ceketinin üzerine giydiği lacivert kaşe kabanın düğmelerini sıkıca kapatıp ağır ders kitaplarıyla dolu sırt çantasını omzunda düzeltti. Sınıf arkadaşlarının Karaköy’ün yeni nesil kafelerinde oturup sıcak çikolata içme davetlerini nazik bir tebessümle geri çeviren genç kız, adımlarını Kemeraltı Caddesi üzerinde yer alan, XIX. yüzyıldan kalma üç katlı tarihi kargir bir binanın ikinci katındaki uluslararası antika saat mekanizmaları ve horoloji arşiv acentesine doğru hızlandırdı.
Elif, yedi ay önce babasını Karaköy rıhtımında yürütülen tarihi bir vapur iskelesi onarımı sırasında vincin çelik halatının kopmasıyla meydana gelen kazada kaybettikten sonra ailesinin tüm geçim yükünü sırtlanmıştı. Kasımpaşa’nın dik ve merdivenli sokaklarındaki eski kiralık bodrum kat dairesinin kirasını ödemek, kronik astım hastası annesinin buhar cihazı giderleri ile ilkokula giden küçük kız kardeşinin okul harçlıklarını karşılayabilmek için hafta içi her gün ders bitiminde bu acentede akşam sekreteri ve antika saat envanter tescil kayıt görevlisi olarak çalışıyordu.
Acentenin içi; ince saat yağı kokuları, pirinç parlatma solüsyonları, XVIII. yüzyıl Osmanlı saray saatlerine ait çark taslakları ve yüksek hızlı geniş format tarayıcıların ritmik vızıltısıyla kaplı kurumsal, şık ve son derece yoğun bir mekândı. Elif’in görevi; Cenevre, Londra ve Paris merkezli horoloji enstitülerinden gelen antika saat mekanizmalarına ait korozyon ve zemberek aşınma raporlarını sisteme girmek, Kültür Varlıklarını Koruma Kurulu onay dosyalarını klasörlemek, gelen uluslararası kuryeleri karşılayarak optik tarama sertifikalarını zimmet defterine kaydetmekti. Yüksek tempolu bu sekreterlik işinde saatlerce ekran karşısında katalog kodlarını doğrulatmaktan gözleri kurur, şık görünmek zorunda olduğu topuklu ayakkabılar içinde ayak tabanları sızlar ve dev saat katalog ciltlerini ahşap raflara taşımaktan kolları ile sırtı ağrırdı.
Elif’in en büyük arzusu ise Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Kültür Varlıklarını Koruma ve Onarım Bölümü’nü kazanıp İstanbul’un zengin mekanik ve saat mirasını koruyan uzman bir restoratör olmaktı. Sekreterlik masasının altındaki çekmecede YKS Eşit Ağırlık özet kartları ile Tarih-Sanat Tarihi ders föyleri hazır beklerdi. Bir yandan dahili telefon hatlarını bağlayıp kurye zimmetlerini onaylatırken, diğer yandan çekmecedeki paragraf, tarih ve coğrafya sorularını zihninden çözmeye çalışıyordu.
O akşam, Dolmabahçe Sarayı saat kulesi koleksiyonu sergisi için Cenevre’deki Uluslararası Horoloji Konseyi’ne gönderilecek yetmiş beş parçalık Acil Saat Akreditasyon Dosyası’nın taranması, kodlanması ve e-imza portalına yüklenmesi son ana kaldı. Şirketin kıdemli operasyon sekreteri acil bir mekanizma tespiti için Sirkeci sahasına gidince, tüm tarama, kontrol, kodlama ve arşiv yükleme işi Elif’in omuzlarına bindi. Gece saat onu geçtiğinde elleri kâğıt kesiklerinden sızlamaktan hissizleşmiş, bacakları yorgunluktan titriyordu. Binanın ağır meşe kapısını kilitleyip Karaköy Vapur İskelesi’ne doğru yürürken cebindeki günlük yevmiyesi ve çantasındaki bitirilmiş test fasikülüyle İstanbul’un soğuk gecesinde kendi geleceğini inşa etmenin gururunu taşıyordu.
Yazıda anılan işletmeler
Ticari veya sponsorlu bağlantılar şeffaf biçimde etiketlenmiştir.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.